Single · 13 Kasım 2025
Çikolata Kutusu
Hikâye
Bir kutu…
Kapağı kapalı bir hayat.
İçine bakmadan kimse anlayamaz seni.
Ve sen ne kadar saklasan da, içindeki fırtına hep orada…
Duyulur, çağırır, yakar.
Bu parça; arayışın, eksikliğin ve susarak çürümenin hikâyesidir.
Ama aynı zamanda umudun — son bir nefeslik ışığın romanı.
Sözler
Bir arayış içindeydim Sanki çöllerde bir gölge kovalayan divane gibi İçimde bir boşluk adı yok sesi var Her gün bir feryat kopuyor içimde Dünya kaldıramadığım dağlarla çevrili Güneş yakın ama yol hep sisli Kayboldum Uzay kadar büyük bu havuzda yüzmesini bilmiyordum Akıl nimet derler doğru Ama bazen bir hançer kadar keskin
Hayat bir kutu çikolata gibidir İçinden ne çıkacağını Asla bilemezsin
Sordum sordum cevap yok Kalbim konuşmak ister dilimde kilit çok Kim duyar beni? Kim anlar beni?
Ben hiç yaşamadım aslında Bir yanım hep eksik kaldı Kederle sarhoş oldum ben Gülüşlerim sahte kaldı İçtim içtim içimde ateş sönmedi Kendimden iğendim ama dönemedim Kim bilir belki bir gün Beni de bulur o ses
Hayat bir kutu çikolata gibidir İçinden ne çıkacağını Asla bilemezsin
Ama toplum ağır duygular yasak ses susturulmuş Benim içimdeyse kocaman bir yangın durmuş
Ben hiç yaşamadım aslında Bir yanım hep eksik kaldı Kederle sarhoş oldum ben Gülüşlerim sahte kaldı İçtim içtim içimde ateş sönmedi Kendimden iğendim ama dönemedim Kim bilir belki bir gün Beni de bulur o ses
Susuyordum Çünkü kelimelerim yetersizdi Ya anlamazlarsa beni? Ya “deli” derlerse? İnsan anlamayan gözlerden çok korkar Ben susarak çürüdüm
Hayat bir kutu çikolata gibidir İçinden ne çıkacağını Asla bilemezsin
Bir gün var biliyorum Bu yolun sonu boşluğa çıkmaz Ben yürürüm sen de dinlersen Aynı göğe bakarız belki Ve o an Her şey tamam olur
■ Nakarat
✦ Söz-Müzik: Divane (4 Aralık 2006)