Neyleyim Gönül Seni

Aşka düşürdün kendini Neyleyim gönül seni Bir oldu gecen gündüzün Ah neyleyim gönül seni

Düşeli aşkına yârin Yerde gökte yok karârın Gitti elden ihtiyârın Ah neyleyim gönül seni

Neyleyim neyleyim Gönül seni Ah neyleyim neyleyim Gönül seni

Hakk ile her kim birleşti Vâdî-i hayrete düşdü Aşk deryâsı başdan aştı Ah neyleyim gönül seni

Aşık olalı dîdâra Dert ile kaldın âvâre Doymaz oldun intizâra Ah neyleyim gönül seni

Neyleyim neyleyim Gönül seni Ah neyleyim neyleyim Gönül seni

Aşk ile hoş oldu başın Ma'şûk ile doldu işin Kalmadı gayrı teşvîşin Ah neyleyim gönül seni

Her gün Hakk'tan ihsân ola Her müşkil iş âsân ola Her derdine dermân ola Ah neyleyim gönül seni

Neyleyim neyleyim Gönül seni Ah neyleyim neyleyim Gönül seni

Ma'şûktan erişir kemend Uşşâkı eyler kayd ü bend N'etsin Hüdâyî derd-mend Ah neyleyim gönül seni

■ Nakarat