Böyle De Kalmaz

Ağlama gözlerim Mevla kerimdir Her daim rüzgâr böyle de kalmaz Dermansız dert olmaz sabreyle gönül Geçer bu âh u zâr böyle de kalmaz

Ferman Hüda'nındır emrolsa ondan Nuh-u Nebiyyullah çıkar tufandan Açılır deryanın yolu bir yandan Görünür bir kenar böyle de kalmaz

Aşkın seyyahıyım gezerim hayli Yüz bin mihnet çeksem kesmezim meyli Bir misal eylerim zulmetli leyli Doğar şems ü nehar böyle de kalmaz

Kaldı ateş içre İbrahim Halil Tevekkül babını eyledi delil Ateşi gülistan eyledi Celil Gördüler söndü nâr böyle de kalmaz

Ne kadar çok olsa dağların karı Eridir Hüda'nın hoş rüzgârı Yetişir bağların ayvası narı Açılır nevbahar böyle de kalmaz

İsmail'in kurban olacak çağı Ağlaştı etrafın taş ile dağı Hiç kulu keser mi kulun bıçağı Çün koçu kurban var böyle de kalmaz

Ne ise Hak'tandır Kâlû Belâ'dan Kalem böyle yazmış Arş-ı Âlâ'dan Gel Hıfzı gümanını kesme Mevla'dan Bu çark-ı bîkarar böyle de kalmaz