Selîmî

1470'te Amasya'da doğdu. Babası II. Bayezid'in sağlığında tahta geçti ve 1512'den 1520'ye kadar, yalnızca sekiz yıl süren saltanatında Osmanlı topraklarını iki katına çıkardı.

1514'te Çaldıran'da Şah İsmail'i yendi; ardından Mercidabık ve Ridaniye savaşlarıyla Suriye ve Mısır'ı aldı. Hilafetin Osmanlı'ya geçmesi onun dönemine bağlanır.

Bu sert hükümdarın bir de şair yanı vardı. Şiirlerini büyük ölçüde Farsça yazdı ve "Selîmî" mahlasıyla bir divan bıraktı. Gazellerinde aşk, gurbet ve dünyanın geçiciliği öne çıkar.

1520'de Çorlu yakınlarındaki Sırtköy'de, yeni bir sefere hazırlanırken vefat etti. Kabri İstanbul'da, Yavuz Selim Camii'nin yanındadır.