Yavuz Sultan Selim, kısa süren saltanatına rağmen bir çağın yönünü değiştirdi. Devleti üç kıtaya taşıdı, hilafeti İstanbul’a getirdi, düzeni kılıçla değil iradeyle kurdu.
Ama asıl ağırlığı, kazandığı topraklarda değil; taşıdığı yükteydi.
Bu gazelde konuşan ses, bir hükümdarın değil, insanın sesidir.
Gücü elinde tutarken aczi bilen, kalabalıkların ortasında yalnız kalabilen bir yüreğin tanıklığıdır.
Şarkı, Yavuz’un kudretiyle değil; o kudretin altında ezilmeyen teslimiyetiyle bağ kurar.
Bu eser, bir gazelin iç yangınını bugüne taşır.
Firkat, mihnet ve yalnızlık burada mecaz değil; yaşanmışlıktır.
Söz, yükünü susarak taşıyan bir kalbin tanıklığıdır.
Şarkı Sözleri
Gözlerimden
Aktı deryalar gibi
Yaşım benim
Dostlar
Ummadık şeyler gördü
Bu başım benim
Ben gedâ
Firkat diyarında
Kalırdım yalnız
Olmasa mihnet
Derd-i belâ
Yoldaşım benim
Cümle âlem der bana
Hep senindir bu cihan
Kâfirim eğer varsa
İçinde bir taşım benim
# Söz: Yavuz Sultan Selim (Selîmî)
# Müzik: Divane
